به مناسبت میلاد حضرت امام حسن علیه السلام و در دراستای پاسداری از حسن خلق و کرم حضرت امام حسن مجتبی ، کریم اهل بیت علیه السلام ، تصمیم گرفتم که یکی از مقاله های دانشنامه حوزه را عینا نقل کنم . عنوان این مقاله نمونه‏هایی از کرم و سخاوت امام (ع) است که این مقاله را می توانید در این آدرس بیابید . 

درباره سخاوت امام (ع) روایات زیاد و جالبی نقل شده که برخی از آنها را ذیلا خواهید خواند، و در حدیثی آمده که امام حسن (ع) هیچ‏گاه سائلی را رد نکرد و در برابر درخواست او «نه» نگفت، و چون به آن حضرت عرض شد: چگونه است که هیچ‏گاه سائلی را رد نمی‏کنید؟ پاسخ داد: «انی لله سائل و فیه راغب و انا استحیی ان اکون سائلا و ارد سائلا و ان الله تعالی عودنی عادة، عودنی ان یفیض نعمه علی، و عودته ان افیض نعمه علی الناس، فاخشی ان قطعت العادة ان یمنعنی المادة» !

پازدهم ماه رمضان ، روز میلاد کریم اهل بیت حضرت امام حسن مجتبی علیه السلام است ، آن امام بزرگواری که با صلح تاریخیش ، آبرویش را در راه حفظ دین رسول الله گرو گذاشت و راه را برای قیام سرخ حسینی هموار کرد .

پازدهم ماه رمضان ، روز میلاد کریم اهل بیت حضرت امام حسن مجتبی علیه السلام است ، آن امام بزرگواری که با صلح تاریخیش ، آبرویش را در راه حفظ دین رسول الله گرو گذاشت و راه را برای قیام سرخ حسینی هموار کرد .

امام حسن مجتبی دومین امام شیعیان و مظلوم ترین آنان و اولین امام مدفون در قبرستان بقیع است . این امام بزرگوار در طول عمر شریفشان تمام سعی خویش را در اعاده دین رسول خدا صلی الله علیه و آله و همچنین دستگیری از ایتام و فقرا به کار گرفتند .

پانزدهم ماه شریف رمضان به بزرگی نام این امام کریم ، روز اکرام و ایتام مستمندان نام گذاری شده است .

اما پستی که من می خواهم به این مناسبت براتون بگذارم در مورد نمایه امام حسن مجتبی در سایت حوزه نت است .

این نمایه را می توانید در آدرس زیر در سایت حوزه نت بیابید :

دانشنامه -> پیامبر و اهل بیت علیهم السلام -> امام حسن مجتبی علیه السلام

گر چه می دانم که در این پست ها حق مطلب اداء نشده  اما سعی کرده ام شما را به نحوی با این پایگاه بیشتر آشنا کنم . آنچه در ادامه می خوانید ادامه لینکهای مهم در این بخش از این سایت است :

سیره امام علی علیه السلام :

 
 
امير المؤمنين على(ع) در يك نگاه 

از ولادت تا هجرت

از هجرت تا وفات پيامبر(ص) 

دوران سكوت

از خلافت تا شهادت 

همسران و فرزندان

ياران على (ع) 

داستانهايى از زندگى على(ع)

دوران سکوت :

(به علت حجم زیاد مطالب فقط لینک ها را برای استفاده می گذارم :)

 
 
ماجراى سقيفه و 25 سال سكوت 

دفاع فاطمه(س) از على(ع)

فلسفه سكوت على(ع) 

خلافت‏خلفا و منطق امير المؤمنين(ع)

خلافت ابوبكر 

خلافت عمر

خلافت عثمان 

خدمات اجتماعى و عمرانى

لیله المبیت :

ليلة المبيت
جان نثار و مورد اعتماد پيامبر (ص)

اسلام در يثرب (مدينه) شروع به گسترش كرد،شمار مسلمانان در آن جا به حدى زياد شد كه جرات يافتند تا پيامبر را براى آوردن نزد خود و هم قسم شدن بر حمايت از او مانند دفاع از زن و فرزند خود، دعوت كنند،و پيامبر دعوت آنان را بپذيرد.

قبايل مشرك از آن امر آگاه شدند،و زندگى پيامبر (ص) در معرض خطر قرار گرفت زيرا آنان معتقد بودند كه كشتن محمد تنها وسيله‏اى است كه مى‏تواند مانع گسترش اسلام بشود.خوانندگان تاريخ اسلام مى‏دانند كه چگونه سران بت‏پرست در مكه انجمن كردند و در نهان طورى اتفاق كردند كه يقين داشتند بزودى با آن به هدف خود خواهند رسيد:از هر قبيله‏اى جوانى چابك،و همگى در شبى معين با هم به پيامبر (ص) حمله كنند،تا همگى در قتل او شركت كرده باشند.بدان وسيله مسؤوليت قتل پيامبر،بين همگى قبايل مكه كه دشمن او بودند تقسيم مى‏شد.در نتيجه قبيله هاشم نخواهد وانست‏به خونخواهى او برخيزد،و به خونبها راضى خواهد شد.به وسيله وحى بر پيامبر از آن راز پرده برداشته شد و او مامور به خروج از مكه و هجرت به مدينه شد.اما خروج آن حضرت در حالى كه آنان حركات او را زير نظر داشتند به معنى رويارويى با خطر بوده است.البته مشركان شبانه روز آن حضرت را زير نظر خود داشتند.خانه‏هاى مكه به شكلى بود كه كسى نمى‏توانست در آنها مخفى شود.پيامبر اين انتظار را داشت كه افراد همپيمان در آن شب خانه‏اش را محاصره كنند و هر گاه بستر را خالى از او ببينند خواهند دانست كه او بيرون رفته است تا خود را نجات دهد وسر راه را بر او مى‏گيرند.لازم است كه بستر پيامبر پر باشد تا به ماندنش در خانه اطمينان كنند.اما كسى كه در آن شب بستر پيامبر را پر مى‏كند،بايد آماده مرگ باشد زيرا هجوم بر او قطعى خواهد بود چه كسى در شب هلاكت،در بستر پيامبر (ص) خواهد خوابيد،بجز كسى كه وعده يارى داده است؟

در شعب ابیطالب :

در شعب ابيطالب

على پيوسته در كنار پيغمبر بود و نگهبانى او مى‏نمود ابن ابى الحديد از امالى محمد بن حبيب آورده است:

«ابوطالب بر جان پيغمبر مى‏ترسيد.بسا شب هنگام نزد بستر او مى‏رفت و او رابرمى‏خيزاند و على را بجاى وى مى‏خواباند.»

شبى على گفت:«من كشته خواهم شد.»ابوطالب در چند بيت‏بدو چنين گفت:

«پسرم!شكيبا باش كه شكيبايى خردمندانه‏تر است و هر زنده‏اى مى‏ميرد.بلايى است دشوار اما خدا خواسته است دوستى فداى دوستى شود.دوستى والا گهر،كريم و نجيب.اگر مرگى رسيد تنها براى تو نيست،هر زنده‏اى مى‏ميرد.»

على چنين پاسخ مى‏دهد:

«مرا در يارى احمد شكيبايى مى‏فرمايى؟بخدا آنچه گفتم از بيم نبود.من دوست مى‏دارم يارى مرا ببينى و بدانى.من پيوسته فرمان‏بردار تو هستم،من احمد را كه در كودكى و جوانى ستوده است‏براى رضاى خدا يارى مى‏كنم.» (1)

هنگامى كه قريش بنى‏هاشم را در شعب ابو طالب در بندان كردند،ابوطالب در جمله آنان بود.او على را به نگهبانى محمد سفارش مى‏نمود.دور نيست داستانى را كه ابن ابى الحديد آورده در اين روزها رخ داده باشد.

پى‏نوشت:

1.شرح نهج البلاغه،ج 14،ص 64.

على از زبان على يا زندگانى اميرالمومنين(ع) صفحه 12

دكتر سيد جعفر شهيدى

در خانه پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم :

در خانه پيامبر

پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم حضرت على (ع) را به خانه خود مى‏برداز آنجا كه خدا مى‏خواهد ولى بزرگ دين او در خانه پيامبر بزرگ شود وتحت تربيت رسول خدا قرار گيرد، توجه پيامبر را به اين كار معطوف مى‏دارد. مورخان اسلامى مى‏نويسند:

خشكسالى عجيبى در مكه واقع شد.ابوطالب، عموى پيامبر، با عايله وهزينه سنگينى روبرو بود. پيامبر با عموى ديگر خود، عباس، كه ثروت ومكنت مالى او بيش از ابوطالب بود به گفتگو پرداخت وهر دو توافق كردند كه هركدام يكى از فرزندان ابوطالب را به خانه خود ببرد تا در روزهاى قحطى گشايشى در كار ابوطالب پديد آيد. از اين جهت عباس، جعفر را وپيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم حضرت على را به خانه خود بردند. (1)

میلاد امام علی علیه السلام :

مادر

مادر وى، فاطمه، دختر اسد فرزند هاشم است.وى از نخستين زنانى است كه به پيامبر ايمان آورد وپيش از بعثت از آيين ابراهيم -عليه السلام پيروى مى‏كرد. او همان زن پاكدامنى است كه به هنگام شدت يافتن درد زايمان راه مسجد الحرام را پيش گرفت وخود را به ديوار كعبه نزديك ساخت وچنين گفت:

خداوندا، به تو وپيامبران وكتابهايى كه از طرف تو نازل شده‏اند ونيز به سخن جدم ابراهيم سازنده اين خانه ايمان راسخ دارم، پروردگارا! به پاس احترام كسى كه اين خانه را ساخت وبه حق كودكى كه در رحم من است، تولد اين كودك را بر من آسان فرما.

هجرت به مدینه :

هجرت به مدينه

پس از هجرت پيامبر، امام در انتظار نامه رسول اكرم صلى الله عليه و آله و سلم بود وچيزى نگذشت كه ابو واقد ليثى نامه اى از آن حضرت به مكه آورد وتسليم حضرت على -عليه السلام كرد. پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم آنچه را كه در شب سوم هجرت، در غار ثور، شفاها به حضرت على گفته بود در آن نامه تاييدكرده، فرمان داده بود كه با بانوان خاندان رسالت‏حركت كند وبه افرادناتوان كه مايل به مهاجرت هستند نيز كمك كند.

مرگ پدر :

مرگ پدر
سفارش ابوطالب به على در هنگام مرگ

چون زمان مرگ ابوطالب فرا رسيد وى على و جعفر و دو برادرش عباس و حمزه را به يارى پيغمبر سفارش كرد. آنان نيز همگى به خصوص على و حمزه به نيكوترين وجه به يارى محمد پرداختند. در اين باره ابوطالب طى شعارى به آنان چنين مى‏گويد:

وصيت مى‏كنم به يارى پيامبر نيكو ديدار، پسرم على و عباس عموى نيكويش را و حمزه شير زمان را در كنار او و جعفر را كه از محمد آزارگران را دور سازيدو همچنين ابوطالب على را با آنكه خردسال بود، بر آنان مقدم داشت‏با آنكه جعفر برادر على از وى بزرگتر بود و دو عمويش حمزه و عباس، سن و سال بيشترى از على داشته‏اند. همين دليل كافى است كه ابوطالب در چهره پسرش نمودى از شجاعت و مردانگى و زورمندى و دليرى مشاهده كرده بود، كه على به زودى بهترين ياور پيغمبر و بزرگترين پشتيبان و كمك‏گار او خواهد شد. و حقا كه فراست او در اين باره خطا نكرد بلكه به واقع اصابت كرد و مى‏توان دانست كه ابوطالب از ژرف‏نگرى فوق تصورى برخوردار بود.

پذیرش اسلام

افتخار على عليه السلام به سبقت در اسلام

على عليه السلام در مواقع مختلف به سبقت در اسلام و ايمانش اشاره كرده و به آن افتخار نموده است:«فاني ولدت على الفطرة و سبقت الى الايمان و الهجرة،من بر فطرت توحيد تولد يافتم و در ايمان و مهاجرت پيشقدمتر از همه مردم.»(1)

در جاى ديگر مى‏فرمايد:«و لم يجمع بيت واحد يومئذ فى الاسلام غير رسول الله و خديجة و انا ثالثهما،در آن روزگار،خانه‏اى كه اسلام در آن راه يافته باشد،نبود جز خانه رسول خدا و خديجه و من هم نفر سوم آنها بودم.»(2)

اما برای امروز قصدم این هست که باز هم از سایت امام علی نت یک سری مطلب رو تحت عنوان سیره امام علی علیه السلام براتون بگذارم ، امیدوارم  که براتون مفید واقع شود.

پست اول در مورد :از ولادت تا هجرت

 
 دوران كودكى

هرگاه مجموع عمر امام -عليه السلام را به پنج‏بخش قسمت كنيم، نخستين بخش آن را زندگى امام پيش از بعثت پيامبر تشكيل مى‏دهد. عمر امام در اين بخش از ده سال تجاوز نمى‏كند، زيرا لحظه‏اى كه حضرت على -عليه السلام ديده به جهان گشود بيش از سى سال از عمر پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم نگذشته بود; و پيامبر در سن چهل سالگى به رسالت مبعوث شد. (1)

حساسترين حوادث زندگى امام در اين بخش همان شكل گيرى شخصيت‏حضرت على -عليه السلام وتحقق ضلع دوم از مثلث‏شخصيت وى به وسيله پيامبر است. اين بخش از عمر، براى هر انسانى، از لحظه‏هاى حساس وارزنده زندگى او شمرده مى‏شود. شخصيت كودك در اين سن، همچون برگ سفيدى، آماده پذيرش هر شكلى است كه بر آن نقش مى‏شود; واين فصل از عمر، براى مربيان وآموزگاران، بهترين فرصت است كه روحيات پاك وفضايل اخلاق كودك را كه دست آفرينش در نهاد او به وديعت نهاده است پرورش دهند واو را با اصول انسانى وارزشهاى اخلاقى وراه ورسم زندگى سعادتمندانه آشنا سازند.